دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان در سیاست داخلی آمریکا: شعار، قانون و داده

کسری بودجه‌ی فدرال آمریکا در یازده ماه نخست سال مالی ۲۰۲۶ به ۲ تریلیون دلار رسیده است. این رقم بیش از ۶ درصد تولید ناخالص داخلی است و در دوره‌ای ثبت شده که جمهوری‌خواهان، حزب «دولت کوچک»، هر دو مجلس کنگره را در دست دارند.

همین یک عدد نشان می‌دهد چرا مقایسه‌ی دو حزب آمریکا با جدول «چپ در برابر راست» کافی نیست. شعارها روشن‌اند. دموکرات‌ها دولت ناظر و بزرگ‌تر می‌خواهند و جمهوری‌خواهان دولت محدود. اما قانون‌هایی که تصویب شده و عددهایی که در اقتصاد دیده می‌شود، گاهی با شعار هم‌خوان نیست. در این مقاله هر حوزه را در سه لایه می‌خوانیم: موضع رسمی، عملکرد واقعی و نظر مردم. سیاست خارجی بیرون از این بحث است.

۱. دولت: کوچک در شعار، بزرگ در بودجه

پلتفرم جمهوری‌خواهان در ۸ ژوئیه ۲۰۲۴ در کمیته‌ی پلتفرم تصویب شد و در ۱۵ ژوئیه کنوانسیون ملی آن را پذیرفت. محورهایش کوچک‌سازی دولت فدرال، کاهش مقررات و بازگرداندن اختیار به ایالت‌هاست. پلتفرم دموکرات‌ها در ۱۹ اوت ۲۰۲۴ در شیکاگو تصویب شد و بر نقش فعال دولت در رفاه، درمان و بازار کار تکیه دارد. هیچ‌کدام از این اسناد برای نامزدها الزام‌آور نیست و بیشتر حکم اعلام جهت دارند.

عملکرد واقعی تصویر دیگری می‌دهد. طبق برآورد CBO، قانون «One Big Beautiful Bill Act» (OBBBA) کسری را در ده سال حدود ۴٫۷ تریلیون دلار افزایش می‌دهد. صندوق بین‌المللی پول هم گفته آمریکا برای تثبیت بدهی به مازاد اولیه‌ی حدود ۱ درصد تولید ناخالص داخلی نیاز دارد، در حالی که اکنون در سمت مخالف ایستاده است. رشد بدهی در دوره‌ی هر دو حزب ادامه داشته است.

پس دو کلیشه هر دو ناقص‌اند. «جمهوری‌خواه یعنی دولت کوچک» با بزرگ‌ترین بسته‌ی کاهش مالیات بدون کاهش هزینه‌ی متناسب نمی‌خواند. «دموکرات یعنی خرج بی‌حساب» هم با روند بدهی در دوره‌های جمهوری‌خواه جور درنمی‌آید. نظرسنجی تازه‌ای درباره‌ی «اندازه‌ی ایدئال دولت» در منابع این گزارش پیدا نشد و به همین دلیل لایه‌ی افکار عمومی را برای این بخش خالی می‌گذاریم.

۲. اقتصاد و مالیات

مواضع رسمی ساده‌اند. جمهوری‌خواهان می‌خواستند کاهش‌های مالیاتی ۲۰۱۷ دائمی شود. دموکرات‌ها در پلتفرم ۲۰۲۴ مالیات بیشتر بر ثروتمندان و شرکت‌های بزرگ و رساندن حداقل دستمزد به ۱۵ دلار را وعده دادند.

در عمل، قانون ۲۰۱۷ (TCJA) نرخ مالیات شرکتی را از ۳۵ به ۲۱ درصد رساند. در ۴ ژوئیه ۲۰۲۵ کنگره‌ی با اکثریت جمهوری‌خواه OBBBA را تصویب کرد (P.L. 119-21). این قانون نرخ ۲۱ درصدی شرکتی و نرخ‌های فردی ۱۰ تا ۳۷ درصد را دائمی کرد. اعتبار مالیاتی فرزند را به ۲٬۲۰۰ دلار رساند و معافیت مالیاتی انعام و اضافه‌کاری و یک کسر موقت برای سالمندان را اضافه کرد. تحلیل Tax Foundation نشان می‌دهد سود درآمدی قانون در ۲۰۲۶ برای صدک ۹۹٫۹ تا ۱۰۰ حدود ۵٫۹ درصد و برای صدک ۹۵ تا ۹۹ حدود ۴٫۸ درصد است. یعنی سود نسبی در بالای توزیع درآمد متمرکزتر است.

طرفداران قانون می‌گویند نرخ پایین‌تر سرمایه‌گذاری و رشد را تقویت می‌کند و بار مالیاتی خانوارهای کارگری هم کم شده است. منتقدان به کسری و سهم بیشتر دهک‌های بالا اشاره می‌کنند. حداقل دستمزد فدرال از ۲۰۰۹ روی ۷٫۲۵ دلار مانده. در آوریل ۲۰۲۶ دو نماینده‌ی دموکرات لایحه‌ای برای رساندن تدریجی آن به ۲۵ دلار تا ۲۰۳۱ برای کارفرمایان بزرگ ارائه دادند. با اکثریت فعلی جمهوری‌خواهان، شانس تصویب آن عملاً صفر است.

بازار سهم خودش را از این سیاست‌ها نشان می‌دهد. نرخ بیکاری سپتامبر ۲۰۲۶ به ۴٫۲ درصد رسید و تنها ۲۹٬۰۰۰ شغل جدید ساخته شد، در برابر پیش‌بینی نزدیک ۸۴٬۰۰۰ تا ۹۰٬۰۰۰. تورم هسته‌ی PCE در اوت ۳٫۰ درصد بود و رشد دستمزد هم حدود ۳ درصد، یعنی دستمزد واقعی عملاً جلو نرفته. گزارش‌ها نرخ بهره‌ی فدرال رزرو را پس از نشست سپتامبر در بازه‌ی ۳٫۷۵ تا ۴٫۰۰ درصد ذکر می‌کنند، با فشار تعرفه و انرژی بر قیمت‌ها. بازده اوراق ده‌ساله نزدیک ۴٫۹۴ درصد است، در حالی که S&P 500 نزدیک رکورد تاریخی خود مانده.

نکته‌ی جالب سمت شرکت‌هاست. به گزارش Washington Examiner، شرکت‌های بزرگ آمریکایی از حالا برای لابی‌گری در صورت پیروزی دموکرات‌ها در میان‌دوره‌ای برنامه‌ریزی می‌کنند تا نرخ ۲۱ درصدی حفظ شود.

۳. درمان و سیاست اجتماعی

یارانه‌های تقویت‌شده‌ی ACA که در دوران کووید تصویب شده بود، در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۵ بدون تمدید منقضی شد. دموکرات‌ها می‌خواستند دائمی شود. جمهوری‌خواهان آن را موقت و مربوط به شرایط کووید می‌دانستند. نتیجه را KFF اندازه گرفته است: میانگین پرداخت سالانه‌ی مشترکین یارانه‌دار از ۸۸۸ دلار در ۲۰۲۵ به ۱٬۹۰۴ دلار در ۲۰۲۶ رسید، یعنی رشدی نزدیک ۱۱۴ درصد. حدود ۷۲۵٬۰۰۰ نفر که درآمدشان ۴۰۰ تا ۵۰۰ درصد خط فقر است، یارانه را کاملاً از دست دادند. ثبت‌نام بازار ACA هم از ۲۲٫۳ میلیون نفر به بازه‌ی ۱۶٫۵ تا ۱۷٫۵ میلیون پیش‌بینی شده است.

در مدیکید، OBBBA از ژانویه ۲۰۲۷ شرط کاری ۸۰ ساعت در ماه می‌گذارد. CBO این را بزرگ‌ترین منبع صرفه‌جویی مدیکید می‌داند: ۳۲۶ میلیارد دلار از مجموع ۹۱۱ میلیارد دلار در ده سال. برآوردها از افزایش بی‌بیمه‌ها تا ۲۰۳۴ بین ۴٫۸ تا ۱۱ میلیون نفر فاصله دارند. این دامنه‌ی وسیع نشان می‌دهد اثر قطعی به نحوه‌ی اجرای ایالت‌ها بستگی دارد. موافقان شرط کاری از تشویق به اشتغال و مهار هزینه‌ها می‌گویند و مخالفان از افتادن افراد واجد شرایط به‌خاطر بار اداری. ثبت‌نام فعلی مدیکید و CHIP در ژوئن ۲۰۲۶ حدود ۷۳٫۲ میلیون نفر بوده، با کاهش ۵٫۱ میلیونی نسبت به سال قبل.

در سقط جنین، پس از حکم Dobbs در ۲۰۲۲ تصمیم به ایالت‌ها رسید. اکنون ۱۳ ایالت ممنوعیت کامل یا تقریباً کامل دارند و ایالت‌هایی مثل ماساچوست در اوت ۲۰۲۶ به فهرست ایالت‌های بدون محدودیت زمانی حاملگی پیوسته‌اند. افکار عمومی طیفی است. طبق Gallup حدود دوسوم آمریکایی‌ها سقط در سه‌ماهه‌ی اول را قانونی می‌خواهند، ولی این سهم برای سه‌ماهه‌ی سوم به حدود ۲۲ درصد می‌رسد. پس موضع اکثریت با هیچ‌کدام از دو قطب رسمی کاملاً یکی نیست.

در اسلحه نیز همین الگو دیده می‌شود. ۵۶ درصد خواهان قوانین سخت‌گیرانه‌ترند و ۵۲ درصد با ممنوعیت سلاح نیمه‌خودکار موافق‌اند. اما فقط ۲۰ درصد، کمترین سطح تاریخی، ممنوعیت کامل اسلحه‌ی کمری را می‌خواهند و ۷۴ درصد از قوانین نگهداری ایمن در خانه حمایت می‌کنند. یعنی «کنترل در برابر آزادی» در نظرسنجی به مجموعه‌ای از سیاست‌های جداگانه تقسیم می‌شود که حمایتشان یکسان نیست.

۴. انرژی و مهاجرت

جمهوری‌خواهان از «سلطه‌ی انرژی» می‌گویند: حفاری بیشتر و صادرات LNG. دموکرات‌ها گذار به انرژی پاک و ادامه‌ی اعتبارات قانون کاهش تورم (IRA) را دنبال می‌کنند. آمار تولید اما حزبی نیست. به گزارش EIA، تولید نفت خام آمریکا در ۲۰۲۴ در دوره‌ی بایدن به رکورد ۱۳٫۲ میلیون بشکه در روز رسید و در ۲۰۲۵ در دوره‌ی ترامپ به رکورد تازه‌ی ۱۳٫۶ میلیون بشکه. پس این‌که «تولید نفت فقط با جمهوری‌خواهان بالا می‌رود» ادعای دقیقی نیست.

تفاوت واقعی در یارانه‌هاست. OBBBA اعتبار مالیاتی خودروی برقی را (تا ۷٬۵۰۰ دلار برای نو و ۴٬۰۰۰ دلار برای دست‌دوم) از ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵ لغو کرد و اعتبارات تولید برق پاک را سریع‌تر پایان داد. پروژه‌های بادی و خورشیدی باید تا ۴ ژوئیه ۲۰۲۶ ساخت را شروع کنند. تحلیلی بیش از ۳٬۴۴۶ پروژه‌ی انرژی پاک را تحت تأثیر می‌داند. مسیر یارانه از انرژی پاک به سمت سوخت فسیلی چرخیده است.

در مهاجرت، داده‌ی عبور از مرز روشن‌ترین بخش است. بازداشت‌ها در دسامبر ۲۰۲۵ به ۶٬۴۷۸ مورد رسید، با کاهش ۸۶ درصدی سالانه و کمترین رقم از سپتامبر ۲۰۰۰. مواجهات CBP در سال مالی ۲۰۲۵ حدود ۴۴۴٬۰۰۰ بود، در برابر ۲٫۱ میلیون سال قبل. درباره‌ی اخراج‌ها منابع هم‌نظر نیستند. کاخ سفید از ۲٫۵ میلیون خروج (بیش از ۶۰۵٬۰۰۰ اخراج و ۱٫۹ میلیون خروج خودخواسته) و مهاجرت خالص منفی در ۲۰۲۵ می‌گوید. پایگاه مستقل deportationdata.org اخراج‌های داخلی را در سال اول دولت دوم ترامپ پنج برابر ثبت کرده و ظرفیت بازداشت را از ۱۴٬۰۰۰ تخت در نیمه‌ی دوم ۲۰۲۴ به ۵۷٬۰۰۰ در ژانویه ۲۰۲۶ رسانده است. حامیان این سیاست آن را بازگرداندن حاکمیت قانون می‌دانند و منتقدان از هزینه‌ی انسانی و فشار بر بخش‌های کاربر مثل کشاورزی و ساختمان می‌گویند.

۵. پایگاه رأی و جناح‌ها

طبق Pew (۱۴ ژوئیه ۲۰۲۶)، ۴۷ درصد آمریکایی‌ها به دموکرات‌ها و ۴۳ درصد به جمهوری‌خواهان گرایش دارند. فقط ۲۹ درصد خود را «دموکرات» و ۲۸ درصد «جمهوری‌خواه» می‌نامند. در اوایل ۲۰۲۵ جمهوری‌خواهان با ۴۸ درصد در برابر ۴۵ درصد جلو بودند و این برتری تا میانه‌ی ۲۰۲۶ از بین رفته است.

جابه‌جایی لاتین‌تبارها بهترین نمونه‌ی ساده‌سازی است. در ۲۰۲۴ بخش قابل‌توجهی از رأی‌دهندگان لاتین، به‌ویژه مردان جوان کارگر، به ترامپ رأی دادند. اما نظرسنجی‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ مسیر را برعکس نشان می‌دهد. ۲۲ درصد از لاتین‌هایی که در ۲۰۲۴ به ترامپ رأی دادند، می‌گویند دوباره رأی نمی‌دهند. در انتخابات فرمانداری نیوجرزی و ویرجینیا در ۲۰۲۵ شیفتی حدود ۲۵ درصد به سمت دموکرات‌ها در میان آن‌ها دیده شد. دلیل اصلی، نگرانی از هزینه‌ی زندگی و اجرای سخت‌گیرانه‌ی مهاجرت بود. مایک مادرید، استراتژیست جمهوری‌خواه، این را «ناهم‌سویی» از هر دو حزب می‌نامد، نه بازگشت ساده به دموکرات‌ها.

درون احزاب هم کلیشه کار نمی‌کند. تحلیل بروکینگز از انتخابات مقدماتی ۲۰۲۶ نشان می‌دهد نامزدهای نزدیک به MAGA فقط در حدود ۲۷ درصد رقابت‌های خود پیروز شدند. دموکرات‌های ترقی‌خواه هم فقط در ۱۸ درصد. در هر دو حزب، نامزدهای جریان اصلی در رقابت‌های مقدماتی جلو بوده‌اند.

۶. در میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ چه چیزی در خطر است

میان‌دوره‌ای ۳ نوامبر ۲۰۲۶ است و بودجه‌ی موقت فعلی تا ۱۱ دسامبر اعتبار دارد. کنگره در اول سپتامبر با رأی ۳۷۰ به ۴۸ آن را تصویب کرد تا پیش از انتخابات تعطیلی دولت رخ ندهد. نبرد اصلی بودجه به بعد از رأی‌گیری موکول شده است.

برای جمهوری‌خواهان سه ریسک اصلی دیده می‌شود. گزارش ضعیف اشتغال سپتامبر و دستمزد عقب‌تر از تورم. شیفت لاتین‌تبارها در حوزه‌های کلیدی. و جهش حق‌بیمه‌ی ACA که مستقیم به جیب طبقه‌ی متوسط می‌خورد. برای دموکرات‌ها ریسک اصلی نبود برنامه‌ی اقتصادی روشن و رقابت جناح ترقی‌خواه و میانه‌رو است، هرچند داده‌ی مقدماتی بروکینگز نشان می‌دهد میانه‌روها در عمل برتری دارند.

شاخص‌های کلیدی در یک نگاه

جمع‌بندی